Allt eins og blómstrið eina....

Hvernig var með blómið, fékk það einhvern tímann sopann af mjólkinni sem Gunnar átti eftir að kaupa bílinn fyrir áramót en það var ekki allt með felldu því sólargeislinn hafði brennt gat á skónna hans Pálma sem í þann mund sem Guðmundur renndi í hlað heyrðist þetta líka gríðarlega öskur, veit ekki alveg hvað var á seyði en einhverra hluta vegna virtist eins og það sem áður var með felldu væri ekki alveg með felldu og þarafleiðandi var engan veginn hægt að greina hvort mjólkin væri raunverulega búin eða hvort um eitt risastórt allsherjar samsæri væri að ræða. Engu að síður er sólin sest og sykurpúðinn hennar mömmu sinnar er eins og oftast áður búinn að borða allt sem hægt er að borða án þess þó að hann sé á nokkurn hátt orðinn saddur, þó ekki nema síður sé eins og afi hefði sagt á góðum degi fékk ég mér ís með dýfu og snickers kurli, samt ekkert eins og mig langaði að dansa við Guðlaug en lífið er bara ekkert alltaf eins og maður bjóst við þegar hurðin opnaðist stóð þar fegurðardís sem aldrei hafði séð hundasúrur fyrr en dagur var að kveldi kominn.

Ég veit ekki alveg hvað ég er að reyna að segja með þessu en vona bara að einhver þarna úti skilji mig.

VilliKötturinn