Ný vika ný tækifæri

Í dag er þriðjudagur og fer pössunin á drengjunum vel af stað, ég er byrjaður að reyna að spilla þeim en það gengur ekki alveg nógu vel. Þeir vilja ekki borða inní stofu og fara alltaf tímanlega að sofa. Ég veit ekki hvað skal til bragðs eins og einn góður vinur minn sagði eitt sinn (Jón Örn). Ætli ég reyni ekki að kenna þeim að skilja skítuga sokka og nærföt eftir á eldhúsborðinu næst, vona að það gangi betur.

Við strákarnir í hópnum hittumst í gær og áttum góða stund, það var fámennt en góðmennt. Ég, Arnar, Guðjón og Ingvar vorum heima hjá Guðjóni og ræddum um heima og geima. Rosalega dýrmætt að vera í heimahóp og eiga svona vini sem maður getur treyst.

Landsleikurinn um helgina var hörmulegur og gefur ekki góða von um framhaldið á morgun gegn Svíum. Ég vona svo innilega að strákarnir haldi andliti gegn svíunum og að við töpum ekki of stórt gegn þessu snjalla liði sem lagði einmitt Spánverja 2-0 á laugardaginn.
Ekki var formúlan mikið skárri, maður var farinn að hlakka mikið til lokamótsins og þeirri gríðarlegu samkeppni sem væri um heimsmeistaratitilinn á lokametrunum en búmm !!!! vélin hjá Schuma sprakk og hann datt úr leik þegar 17 hringir voru eftir. Ég fór næstum að gráta og skipti strax yfir á VoD hluta skjásins og horfði á nokkra gamla þætti af Popppunkti.

Over and Out,

OddCat